De familie Planckaert verdeelt haar tijd tussen België en Frankrijk, maar tijdens de zomermaanden trekken ze met z’n allen naar Frankrijk. Gedurende twee volle maanden genieten jong en oud daar samen van elkaars gezelschap. Die jaarlijkse traditie brengt de familie dichter bij elkaar en zorgt voor een warme, hechte sfeer waarin iedereen zich thuis voelt.
Band tussen kleinkinderen en grootouders
Vooral de band tussen de kleinkinderen en grootouders blijkt bijzonder sterk. In een interview met Primo vertellen Iluna, Noa en Elara over de onvoorwaardelijke liefde die ze voelen bij hun grootmoeder, mouke Christa. “Het is bij haar zo plezant, omdat we daar echt helemaal onszelf kunnen zijn. Mouke houdt van ons zoals we zijn,” zegt Noa. De kinderen voelen zich zichtbaar geborgen in haar aanwezigheid.
Aanwezigheid camera’s
Hoewel de familie al jarenlang gevolgd wordt door camera’s, blijft dat niet voor iedereen vanzelfsprekend. Iluna, bijvoorbeeld, ervaart het voortdurende gefilm worden nog steeds als iets ongemakkelijks. Voor haar is het duidelijk wennen aan de constante aanwezigheid van de cameraploeg. (lees verder onder de afbeelding)
“Ik ben dat ondertussen gewend”
Noa daarentegen is inmiddels volledig aangepast aan het leven voor de lens. “Ik ben dat ondertussen wel gewend, zeker in vergelijking met in het begin. Ik voel die camera’s niet meer. Soms vergeet ik zelfs dat ze aan het filmen zijn. Af en toe kijk ik dan eens in de camera terwijl dat niet mag. Ik ben me daar dan wel meteen van bewust,” vertelt ze nuchter. Haar spontaniteit en vertrouwdheid met het proces tonen hoe organisch het mediabestaan voor haar is geworden.
LEES OOK:
(Afbeelding: VRT)