Na zijn zware ongeval in november 2024 moest Tom Waes wekenlang revalideren. De fysieke herstelperiode was zwaar, maar minstens even zwaar woog de mentale tol van de publieke kritiek die hij kreeg. Zijn eerste uitstapje naar buiten na die periode staat hem nog helder voor de geest. “Ik liep op krukken naar de slager. Met een rugzak, omdat ik nog geen boodschappentasje kon dragen. Bloednerveus was ik, toen ik met mijn nummertje stond aan te schuiven,” vertelt hij in Het Laatste Nieuws.
Onverwachte steun
Op dat kwetsbare moment kwam onverwachte steun uit een warme hoek. “Daar nam een oud dametje me bij de arm en vroeg me of alles nu goed met me ging. Weken had ik het allerergste over mezelf gelezen, maar in de echte wereld bleek het dus mee te vallen,” zegt Waes. De realiteit bood dus een contrast met het harde oordeel dat hij online over zich heen kreeg. “Begrijp me niet verkeerd: ik heb ook veel steun gekregen, maar je onthoudt vaak vooral de negatieve berichten.”
Boodschap van jongeman
Toch waren het net die kleine, positieve signalen die hem erdoor trokken. Een bijzonder moment was de boodschap van een jonge man van 21. Die vertelde hem dat Tom altijd een bron van inspiratie voor hem was geweest. Dat hij dankzij Waes geleerd had dat het nooit te laat is om iets nieuws te proberen. “Dat bericht greep me enorm aan,” zegt Tom.
Het raakte hem diep omdat het onverwacht kwam en oprecht was, te midden van een stortvloed aan kritiek. “Hier heb ik echt om moeten huilen omdat… Tussen alle bagger is zo’n bericht echt een lichtpuntje,” vertelt hij openhartig. “Blijkbaar heeft het dan ook tot iets goeds geleid.”
“Deed deugd zoiets te lezen”
Voor Tom Waes zijn deze momenten cruciaal in zijn herstel, niet alleen fysiek maar ook emotioneel. In tijden van tegenslag kunnen kleine gebaren of woorden van onbekenden een onverwacht grote impact hebben. “Het deed zoveel deugd om zoiets te lezen na al die maanden,” besluit hij dankbaar.
LEES OOK:
(Afbeelding: YouTube)