Een getrouwd koppel dat alles wat ze bezaten, inclusief hun huis, verkocht heeft om de wereld rond te cruisen, heeft openhartig verteld over hun leven op zee. Paul en Lynn Montoya, oorspronkelijk uit Wyoming en nu waar het cruiseschip Odyssey van Villa Vie ook maar aanmeert, besloten dat ze meer van de wereld wilden zien.
De ondernemers waren al op een paar plekken geweest – de Caraïben, Canada en zelfs Italië – maar realiseerden zich dat ze “veel minder hadden gezien dan mensen die we kennen in hun twintig en dertig die al overal zijn geweest.” Dus besloten ze het roer om te gooien: ze verkochten hun huis in Laramie, VS, en kochten een hut op de “eerste permanente wereldcruise”, waarbij ze hun reis online vastleggen via Lynn and Paul’s Excellent Adventure.
“We hebben werkelijk alles verkocht”
In gesprek met LADbible, na het bijwonen van een vuurspektakel in Hawaï, legde het stel uit hoe ze echt alles achter zich hadden gelaten voor hun plek op het exclusieve schip, wat hen elke maand duizenden euro’s kost. “We hebben alles verkocht. We hebben ons huis verkocht, onze auto’s, onze meubels, echt alles,” vertelde Lynn. “We hebben wel wat erfstukken bewaard, die liggen opgeslagen in de kelder van onze oudste dochter, maar we hebben alleen de basisbehoeften meegenomen. Wat we verder nodig hebben, kopen we wanneer we in een haven zijn.”
Hoewel het koppel hun hut in maart vorig jaar kocht, vertelden ze hun familie en vrienden pas met kerst dat ze minstens drie jaar weg zouden zijn. Lynn zei: “De reactie van onze kinderen was dat ze er zeker van wilden zijn dat we financieel oké zouden zijn, dat we het goed hadden doordacht. “Maar ze waren ook niet echt verrast, want ze weten dat we altijd enorm genoten hebben van cruises.” (lees verder onder de afbeelding)

Wat kost dat?
Paul en Lynn kochten een hut die hen ongeveer €166.470 kostte, al gaven ze aan dat “de prijzen inmiddels wel wat gestegen zijn”. Daarnaast betalen passagiers een maandelijkse bijdrage, waardoor het stel heeft begroot om ongeveer €5.580 per maand uit te geven. Dat bedrag dekt “eten, was, schoonmaak en het schip”. Ze hebben ook een noodfonds, voor het geval er iets misgaat, maar volgens Paul “benadrukt dat juist de hoofdletter A in avontuur”.
Hun jaarlijkse uitgaven komen neer op ongeveer €74.400, wat betekent dat ze tot wel €1.116.000 zouden kunnen uitgeven als ze besluiten om zo lang mogelijk op het schip te blijven. Als je zelf overweegt om mee te doen: hutten op de Odyssey beginnen vanaf €120.900 als je genoegen neemt met een binnenhut zonder raam, en lopen op tot €409.200 voor een ruime suite. De maandelijkse kosten stijgen mee met de grootte van de hut, dus wie een wereldcruise overweegt, moet bereid zijn diep in de buidel te tasten.
“Het is een avontuur”
Volgens Paul denken sommige mensen “dat het een beetje gek is”, maar voor hen is het “een avontuur, geen vakantie” en ze kijken er erg naar uit om te zien waar de reis hen brengt. Lynn kijkt het meest uit naar de Zuid-Pacifische route, en hoewel Paul blij is dat avontuur met zijn vrouw te delen, kijkt hij vooral uit naar koudere gebieden zoals IJsland, delen van Scandinavië en een bezoek aan Abbey Road wanneer de Odyssey uiteindelijk Engeland bereikt. Hoewel het stel hun kinderen en kleinkinderen, die voornamelijk in Colorado wonen, moet missen, mogen ze regelmatig bezoekers aan boord ontvangen.
Volgens Paul kwam hun oudste dochter bij hen aan boord voor het Mexicaanse deel van de reis, want “eens per kwartaal kunnen we een vriend of familielid twee weken aan boord laten komen”. Hoe iemand bij het schip komt is aan hen, maar volgens het stel zijn de kosten voor hun bezoek vervolgens “erg laag”, aangezien “alles inbegrepen is”. Hun huidige cruise zal hen de komende drieënhalf jaar bezighouden, maar Paul en Lynn bezitten hun hut voor de komende 15 jaar, en zouden ervoor kunnen kiezen om verder te cruisen na deze reis.
“Technisch gezien hebben we de hut voor 15 jaar”
Zo vroeg in hun huidige reis hebben ze echter nog geen beslissing genomen over wat ze hierna willen doen, aangezien vervolgcruises waarschijnlijk andere bestemmingen zullen aandoen dan deze. Paul zei: “We zijn nu pas anderhalve maand onderweg, en tot nu toe vinden we het geweldig. “Als we straks 152 landen hebben gezien, zijn we dan klaar? Praktisch gezien kunnen we onze hut verkopen, want technisch gezien hebben we hem voor 15 jaar, wat volgens hen de levensduur van het schip is. We zouden de hut kunnen verhuren, of besluiten om te blijven. Het mooie is dat bij de tweede wereldreis andere havens aangedaan worden dan nu, dus het blijft een geweldige ontdekkingstocht. Maar we weten nog niet wat we willen doen. We weten zelfs nog niet waar we uiteindelijk willen wonen.” (lees verder onder de afbeelding)

“Willen we wel nog terug?”
“We hebben zelfs niet besloten of we wel terug willen naar een plek waar we eerder gewoond hebben – misschien vinden we wel een mooiere plek op deze geweldige planeet.” Sinds ze hun huis verkocht hebben, is het schip hun thuis geworden, en ze zijn van plan om hun hut een beetje te verbouwen. Als eigenaar van de hut voor de komende 15 jaar mogen ze renovaties doen, zolang Villa Vie akkoord gaat, en ze zijn van plan om sommige meubels te vervangen door hun eigen spullen. Hun aanpassingen zijn lang niet de meest ingrijpende, want volgens Paul zijn er mensen aan boord die “drie hutten hebben gekocht, de muren eruit hebben gehaald en er een gigantische suite van hebben gemaakt”.
“Het schip is ons hele huis”
Voor Lynn is het hele schip hun huis en is de hut slechts een deel ervan: “Het is onze slaapkamer, dus de lounge, de fitnessruimte, dat is allemaal ook ons huis. Dat is allemaal onderdeel van onze gemeenschap. Thuis heb ik geen zwembad, maar hier wel. Ik had ook geen uitgebreide fitnessruimte thuis. Daarvoor had ik een abonnement moeten nemen, dus om dat hier gewoon tot mijn beschikking te hebben, voelt echt als thuis en het slaat gewoon ergens op.” Volgens het koppel voelt het de eerste twee weken alsof je op vakantie bent, maar Lynn denkt dat “iedereen die op het schip is gestapt die ervaring heeft gehad” van het besef dat je een nieuw ritme moet vinden.
Voor Paul en Lynn betekent dat een vroege start van de dag, waarbij Paul rond 6 uur opstaat en naar de sportschool gaat, en het koppel heeft aan boord genoeg tijd om hun eigen ding te doen, onafhankelijk van elkaar. Natuurlijk hebben ze ook veel tijd aan wal, wat betekent dat ze bij veel van hun bestemmingen verder landinwaarts kunnen reizen en niet vastzitten aan de haven. “Als we twee of drie dagen in een haven liggen, kunnen we gemakkelijk een auto huren,” zei Paul. “We kunnen het binnenland in. We kunnen een hogesnelheidstrein nemen. We hoeven niet in de haven te blijven.”
(Bron: LADBible – Afbeeldingen: YouTube en Unsplash)