Een relatietherapeut heeft de meest voorkomende reden gedeeld waarom partners vreemdgaan — en welke excuses ze daarvoor geven. De therapeut, die gespecialiseerd is in ontrouw, deelt op sociale media antwoorden op veelgestelde vragen over romantische relaties.
Op Reddit schreef ze: “Als je deze post ziet omdat je zelf bezig bent met een helingsproces na ontrouw, hoop ik dat je snel rust en vrede vindt.” Ze kreeg vervolgens de vraag: “Wat denk je dat de meest voorkomende redenen zijn om vreemd te gaan, en verschillen die per gender? Is er ook een verschil in hoeveelheid of motivatie tussen hetero- en homokoppels?”
Onvervulde behoeften
Haar antwoord was duidelijk en direct. Ze zei: “Ik heb geen verschil gezien tussen hetero- en homokoppels. De redenen om vreemd te gaan zijn onvervulde behoeften. Die vallen onder emotionele of seksuele behoeften, en meestal gaat het om allebei.” Ze bevestigde dat ook een “dronken onenightstand” telt als vreemdgaan, en sprak daarnaast over emotionele affaires en de enorme impact die die kunnen hebben op een relatie.
“Absoluut, een emotionele affaire is een geldige vorm van ontrouw,” zei ze. “Waar de grens precies ligt, verschilt per persoon. De grens ligt daar waar de lijnen beginnen te vervagen.” Ze legde verder uit: “Als therapeut ben ik erg afgestemd op emoties en heb ik vaak diepe gesprekken. Dat is voor mij intiem, maar niet op dezelfde manier als voor iemand die alleen zulke gesprekken met zijn partner voert en ineens dezelfde dingen deelt met een collega. Dat is emotionele ontrouw en creëert een vorm van nabijheid die exclusief hoort te zijn binnen de relatie.”
“Je moet het altijd opbiechten”
“Je partner zou waarschijnlijk erg gekwetst zijn als die hoort: ‘Oh, wow… je hebt X over X verteld? Dat bespreek je normaal alleen met mij.’” Toen haar werd gevraagd of het beter is om vreemdgaan op te biechten of “mee het graf in te nemen”, zei ze: “Affaires moeten altijd worden verteld. Hoe ‘onbelangrijk’ ze ook lijken. Het niet vertellen ontneemt de ander het recht om zelf een beslissing te nemen. Ik geloof dat iedereen dat recht heeft. Het niet vertellen is controlerend en manipulatief.”
Ze voegde eraan toe dat tijd niet altijd alle wonden heelt — vooral niet wanneer iemand pas jaren later hoort over een oude ontrouw. Ze zei: “Ik denk dat het verstrijken van tijd weinig doet voor de heling. Als iemand vandaag iets ontdekt dat 20 jaar geleden is gebeurd, voelt het alsof het vandaag is gebeurd. En het wordt nog erger doordat die persoon nu 20 jaar aan herinneringen en ervaringen moet gaan heroverwegen en herschrijven.”
(Bron: The Mirror – Afbeelding: Freepik)