Een vooraanstaande planeetwetenschapper heeft toegegeven dat bepaalde asteroïden die richting de aarde kunnen komen “haar ’s nachts wakker houden”. De uitdrukking “wat je niet weet kan je geen kwaad doen” gaat volgens haar zeker niet op wanneer het om ruimtegesteente gaat dat met hoge snelheid onze planeet nadert. Het probleem is namelijk niet de kleine brokstukken die regelmatig in de atmosfeer verbranden, en ook niet de gigantische asteroïden uit Hollywoodfilms, want daarvan weet NASA waar ze zich bevinden. Het zijn juist de middelgrote objecten die zorgen baren.
Onbekende asteroïden
Kelly Fast, hoofd planetaire verdediging bij NASA, houdt zich bezig met het opsporen van objecten in de buurt van de aarde en het ontwikkelen van strategieën om een mogelijke inslag te voorkomen. In haar eigen woorden probeert ze “asteroïden te vinden voordat zij ons vinden”. Tijdens een bijeenkomst van de American Association for the Advancement of Science verklaarde ze dat vooral de onbekende asteroïden haar wakker houden. Het gaat om objecten van ongeveer 140 meter of groter, groot genoeg om regionale verwoesting aan te richten in plaats van wereldwijde schade.
25.000 ‘city killers’
Volgens Fast bestaan er naar schatting zo’n 25.000 van deze zogeheten ‘city-killers’, maar is tot nu toe slechts ongeveer 40 procent in kaart gebracht. Zelfs met de beste telescopen kost het tijd om ze allemaal te vinden. Wetenschappers waarschuwden eerder al voor meerdere potentiële inslagen, waaronder YR4, een ruimterots van circa 90 meter breed die aanvankelijk een kans van één op 32 had om al in 2032 de aarde te raken. Inmiddels heeft NASA die kans teruggebracht naar nul procent, al wordt het object nog steeds gevolgd met de James Webb Space Telescope omdat er nog een kleine kans bestaat dat het de maan zou kunnen raken.
“We kunnen ons beter voorbereiden…”
In 2022 voerde NASA een belangrijke test uit om te kijken of een asteroïde actief van koers kan worden veranderd. Tijdens de Double Asteroid Redirection Test, beter bekend als DART, werd een ruimtesonde met een snelheid van ongeveer 14.000 mijl per uur op een mini-maan van een asteroïde afgevuurd, waardoor de baan succesvol werd aangepast. De missie werd geleid door Nancy Chabot van Johns Hopkins University, maar ondanks het succes blijft zij bezorgd.
Er zijn namelijk maar weinig van zulke missies of ruimtesondes beschikbaar. Als een object als YR4 daadwerkelijk op ramkoers met de aarde zou liggen, is er op dit moment geen tweede DART-missie die direct kan worden ingezet. Volgens Chabot zouden we ons beter kunnen voorbereiden op dit soort dreigingen. De technologie om een inslag te voorkomen bestaat in principe, maar vereist investeringen en voorbereiding. Wat haar wakker houdt, is de gedachte dat de mensheid in staat zou kunnen zijn om zich te beschermen, maar dat die stappen mogelijk niet op tijd worden gezet.
(Bron: UNILAD – Afbeelding: Unsplash)