Onderzoekers hebben een verontrustende ontdekking gedaan tijdens een expeditie naar een diepzeecanyon in de Middellandse Zee. Het gaat om de Caprera Canyon, een gebied op ongeveer 1.000 meter diepte dat tot voor kort nauwelijks was onderzocht. Wetenschappers beschouwen zulke plekken als een van de laatste “onontdekte frontiers” op aarde, omdat slechts een klein deel van de oceaanbodem ooit in detail is verkend.
Indrukwekkend ecosysteem
Toen onderzoekers met een op afstand bestuurde onderwaterrobot (ROV) afdaalden in de canyon, ontdekten ze een indrukwekkend ecosysteem met zeldzame sponzen, uitgebreide koraalstructuren en diepzeevissen, maar ook grotere dieren zoals walvissen en dolfijnen. Ondanks deze rijke biodiversiteit bleek al snel dat zelfs deze afgelegen plek niet onaangetast is door menselijke invloed.
Sporen van ‘menselijke activiteit’
Wat de wetenschappers vooral verontrustte, waren de duidelijke sporen van menselijke activiteit op deze extreme diepte. Ze troffen plastic afval, verloren visnetten en beschadigde koraalstructuren aan. In sommige gevallen waren kwetsbare soorten volledig vernietigd door vislijnen en bodemsleepnetten. Volgens onderzoekers raken veel dieren verstrikt in deze netten en sterven ze, wat een directe impact heeft op ecosystemen die al onder druk staan. (lees verder onder de afbeelding)
Chemische vervuiling op de oceaanbodem
Daarnaast ontdekten onderzoekers ook chemische vervuiling op de oceaanbodem. Zelfs verboden stoffen zoals het pesticide DDT, dat al sinds de jaren 70 verboden is, werden nog teruggevonden in planktonmonsters uit de diepzee. Deze stoffen kunnen de groei, hormonen en voortplanting van mariene organismen verstoren, wat aantoont hoe lang menselijke vervuiling in ecosystemen kan blijven circuleren.
Wat toont deze missie?
Wetenschappers benadrukken dat deze bevindingen aantonen dat zelfs de meest afgelegen en moeilijk bereikbare delen van de oceaan niet beschermd zijn tegen menselijke impact. De ontdekking wordt daarom gezien als een belangrijke waarschuwing over de wereldwijde reikwijdte van vervuiling en overbevissing, en het belang van strengere bescherming van kwetsbare mariene ecosystemen.
(Bron: UNILAD – Afbeeldingen: One Ocean Foundation)