Veel koppels zouden volgens Hannah Johnson ongemerkt telkens hetzelfde patroon volgen tijdens seks. Ze noemt dat de ‘roltrap’: intimiteit verloopt steeds in min of meer dezelfde volgorde en eindigt uiteindelijk bij penetratie en een orgasme. Volgens de coach kan zo’n vast draaiboek ervoor zorgen dat partners steeds meer op automatische piloot functioneren.
Haar alternatief noemt ze de flipperkastmethode. Daarbij hoeft intimiteit niet voortdurend naar één eindpunt toe te werken. Partners kunnen wisselen tussen zoenen, aanrakingen, massage, praten, knuffelen en andere vormen van seksuele intimiteit, afhankelijk van waar ze op dat moment allebei zin in hebben. Het basisidee is simpel: geen verplichte volgorde en geen activiteit die automatisch als het ‘hoofdgerecht’ wordt beschouwd.
Prestatiedruk wegnemen
Volgens Johnson kan dat vooral helpen om prestatiedruk weg te nemen. “Het vermindert druk en prestatiedrang”, zegt ze. In plaats van bezig te zijn met wat er vervolgens ‘moet’ gebeuren, zouden partners daardoor meer aandacht kunnen geven aan wat op dat moment daadwerkelijk prettig voelt. Wie te veel keuze juist lastig vindt, kan vooraf samen een lijstje maken van dingen die beiden graag doen of willen ontdekken.
Johnson stelt ook dat een sterk op penetratie gericht script voor veel vrouwen niet ideaal is. Daar zit wel enige wetenschappelijke onderbouwing achter, al bewijst die niet specifiek haar flipperkastmethode. In een Amerikaanse studie onder ruim duizend vrouwen zei slechts 18,4 procent dat penetratie alleen doorgaans voldoende was voor een orgasme; 36,6 procent had clitorale stimulatie nodig en nog eens ongeveer een derde vond dat die stimulatie het orgasme verbeterde.
“Plezier weer centraal zetten”
Ook verlangen werkt niet bij iedereen als een spontane aan-uitknop. De International Society for Sexual Medicine wijst erop dat verlangen bij sommige vrouwen juist responsief ontstaat: opwinding en positieve seksuele prikkels kunnen eerst komen, waarna het verlangen volgt. Relatiekwaliteit, context en eerdere ervaringen spelen daarbij eveneens een belangrijke rol. Dat maakt de stellige bewering dat “veel vrouwen naar de flipperkastmethode verlangen” moeilijk te bewijzen, maar het bredere idee van meer aandacht voor context en plezier is niet uit de lucht gegrepen.
De methode draait uiteindelijk dus minder om spectaculaire nieuwe technieken dan om het loslaten van vaste verwachtingen. Johnson verwoordt haar centrale idee als “plezier weer centraal” zetten. Of dat een seksleven daadwerkelijk verbetert, zal per koppel verschillen; communicatie, wederzijdse toestemming en aangeven wat wel of niet prettig is blijven belangrijker dan het volgen van eender welke populaire slaapkamertrend. (afbeelding: Magnific)