Het is een vraag die ons al eeuwen achtervolgt: wat gebeurt er op het moment dat we deze wereld verlaten? Religies, filosofen en wetenschappers hebben er allemaal hun ideeën over, maar af en toe is er iemand die beweert een glimp te hebben opgevangen van wat erna komt.
Tina Hines is zo iemand. Op een ochtend in februari 2018 zakte ze plotseling in elkaar door een zware hartstilstand. Haar man Brian probeerde haar wanhopig te reanimeren, maar even leek er geen weg terug. Ambulancemedewerkers kregen haar uiteindelijk zes keer kortstondig terug, maar telkens gleed ze weer weg. In totaal was Tina 27 minuten klinisch dood.
Twee woorden
Toen ze in het ziekenhuis aan de beademing lag, gebeurde iets opmerkelijks. Nauwelijks bij bewustzijn, nog met slangetjes in haar keel, gebaarde ze dat ze iets wilde opschrijven. Haar familie gaf haar een blocnote. Met trillende hand krabbelde ze twee woorden neer: “It’s real.” Toen ze haar vroegen wat er precies “echt” was, keek ze omhoog. Later vertelde Tina dat ze kleuren zag die levendiger waren dan alles wat ze ooit op aarde gezien had. En ze zag een figuur waarvan ze zeker wist dat het Jezus was. Voor haar voelde het als een rustgevende, intens duidelijke aanwezigheid. (lees verder onder de afbeelding)
Onderzoek
Maar wat Tina meemaakte, staat niet op zichzelf. Onderzoek wijst uit dat zo’n tien tot twintig procent van de mensen die een hartstilstand overleven iets ervaart tijdens die korte periode van klinische dood: lichtflitsen, tunnels, geluiden, stemmen of het gevoel buiten het eigen lichaam te zweven. Wetenschappers proberen al jaren te begrijpen wat hier precies achter zit. Een bekende studie van de Universiteit van Michigan uit 2013 bracht onverwacht nieuw inzicht. Onderzoekers monitorden stervende ratten en ontdekten dat hun hersenactiviteit vlak na het stoppen van het hart veel hoger was dan tijdens een normale, wakende staat.
De hoofdauteur, Dr. Jimo Borjigin, zei destijds dat dit ingaat tegen het idee dat een stervend brein geleidelijk stilvalt. De hersenen lijken juist nog één keer een enorme, geconcentreerde storm van elektrische activiteit te produceren. In de halve minuut na de hartstilstand schoten de hoogfrequente hersengolven bij de dieren plotseling omhoog — een niveau dat zelfs hoger lag dan wanneer de dieren wakker waren.
Het raadsel blijft
Of dat precies verklaart wat Tina zag en voelde, blijft een raadsel. Misschien was het een neurologische storm. Misschien iets mystieks. Misschien een ervaring ergens tussen die twee in. Zoals altijd bij bijna-doodervaringen blijft er één ding over: de mens die terugkeert, verandert voorgoed. Tina zelf zei later dat ze geen seconde twijfelt aan wat ze zag. Voor haar is het niet zomaar een hallucinatie. Voor haar is het de waarheid.
(Bron: LADBible – Afbeeldingen: Facebook Tina Hines)